پرسیس مگ Persis mag

ابتلای قبلی به کرونا، حتی در نبود علائم پایدار و مشهود، می‌تواند اثری محسوس و قابل‌اندازه‌گیری بر مغز به جا بگذارد

یافته‌های جدید نشان می‌دهد کووید‌ــ۱۹ تنها دستگاه تنفسی را درگیر نمی‌کند و در مغز مبتلایان، حتی آن‌ها که به‌طور کامل از این بیماری بهبود یافته‌اند، تغییرات قابل‌توجهی ایجاد می‌کند.

پژوهشگران مرکز ملی نوروایمونولوژی (بررسی تعاملات سیستم ایمنی با سیستم اعصاب) و بیماری‌های نوظهور دانشگاه گریفیت (ان‌سی‌ان‌ئی‌دی/ NCNED) با استفاده از تکنیک‌های پیشرفته ام‌آر‌آی (MRI)، پیامدهای کووید‌ــ۱۹ را بر مغزواعصاب مبتلایان و افرادی که هرگز به این ویروس مبتلا نشده بودند، مقایسه کردند و به شواهدی قانع‌کننده‌ دست یافتند که نشان می‌دهد ابتلای قبلی به کرونا، حتی در نبود علائم پایدار و مشهود، می‌تواند اثری محسوس و قابل‌اندازه‌گیری بر مغز به جا بگذارد.

تحقیقاتی که اخیرا در دانشکده علوم حرکت‌شناسی و سلامت دانشگاه یورک کانادا انجام شده، به یک کشف شگفت‌انگیز درباره «قابلیت‌ پیش‌بینی مغز» رسیده است

این تحقیقات که به رهبری پروفسور جاناتان مایکلز انجام شد، نشان داد که مغز انسان را می‌توان یک ماشین پیش‌بینی‌کننده دانست که دائماً مدل‌هایی از تحولات آینده می‌سازد تا عملکرد بدن را بهینه و بدن را برای مقابله با رویدادها آماده کند.

یعنی مغز ما بخشی از زمان خود را، صرف پیش‌بینی اینکه «چه چیزی ممکن است روی دهد» می‌کند و همین موضوع باعث می‌شود واکنش انسان به اتفاقات، سریع‌تر و مؤثرتر باشد.

در واقع، تیم پژوهش دریافتند که مغز انسان تنها به محرک‌های حرکتی واکنش نشان نمی‌دهد، بلکه می‌تواند به‌طور فعال، آنچه قرار است در آینده روی دهد را نیز پیش‌بینی کند.

بطور مثال، بخش‌هایی از مغز که سیستم حرکتی بدن را کنترل می‌کنند، منتظر نمی‌مانند که اول کسی شما را هُل دهد تا وارد عمل شوند؛ بلکه پیش از وقوع آن، خودشان را در حالت «آماده باش» قرار می‌دهند تا واکنش نشان دهند.

یک مثال دیگر: تصور کنید که در محل کارتان هستید و یکی از همکارانتان ناگهان دستش را روی شانه شما می‌گذارد. واقعیت این است که حتی قبل از اینکه دستش به شانه شما برسد، عضلات گردن شما بیدار می‌شوند و حتی قلبتان برای حرکت او آماده می‌شود. این همان کار «پیش‌بینی و آماده سازی» مغز است.

پژوهشی از دانشگاه توکیو که هفته سوم اکتبر در نشریه «مرزهای علوم اعصاب رفتاری» منتشر شد، نشان می‌دهد تماس با گربه‌ها می‌تواند همان مسیرهای عصبی مرتبط با اعتیاد را در مغز انسان فعال کند.

دانشمندان دریافتند نوازش گربه باعث افزایش ضربان قلب، ترشح دوپامین و اکسی‌توسین و همزمان کاهش فعالیت سیستم عصبی پاراسمپاتیک می‌شود؛ واکنشی مشابه پیوند عاطفی مادر و نوزاد.

سرپرست این تحقیق گفت وقتی گربه خود آغازگر تماس است، «تاثیر هورمونی آن چند برابر می‌شود». او افزود رفتار متناقض گربه‌ها، گاه محبت‌آمیز و گاه بی‌اعتنا، دقیقا با الگویی که در روان‌شناسی به نام پاداش ناپیوسته شناخته می‌شود، همخوان است؛ همان سازوکار قدرتمند ایجاد وابستگی.

به گفته پژوهشگران، فرکانس خرخر گربه‌ها (۲۵ تا ۱۵۰ هرتز) در محدوده‌ای است که در فیزیوتراپی برای کاهش اضطراب و ترمیم بدن استفاده می‌شود و همین می‌تواند توضیحی برای اثر آرام‌بخش و اعتیادآور حضور آن‌ها باشد.

طی هزاران سال، گربه‌ها آموخته‌اند با تحریک سیستم پاداش مغز انسان، غریزه مراقبت و محبت او را فعال نگه دارند، رابطه‌ای زیستی که امروز به نوعی وابستگی دوطرفه تبدیل شده است.

Source

اریتریتول در تعداد زیادی از محصولات از جمله آب‌نبات، آدامس‌های بدون قند، نوشابه، دهان‌شویه، بستنی، پروتئین‌بار و و غیره یافت می‌شود

براساس یک مطالعه جدید، یک شیرین‌کننده پرمصرف که در بعضی از خوراکی‌های کم‌کالری و بدون قند یافت می‌شود، ممکن است آن‌طور که پیش‌تر تصور می‌کردیم بی‌ضرر نباشد.

محققان دانشگاه کلرادو در بیانیه‌ای اعلام کردند که مقادیر اندک اریتریتول، که در سال ۲۰۰۱ مورد تأیید سازمان غذا و داروی آمریکا قرار گرفت، ممکن است به عروق مغز آسیب برساند و خطر سکته را چندبرابر کند.

اریتریتول نوعی الکل قندی است که عمدتاً از تخمیر ذرت به دست می‌آید. این ماده در شمار زیادی از محصولات از جمله آب‌نبات، آدامس‌های بدون قند، نوشابه، دهان‌شویه، بستنی، پروتئین‌بار و غیره یافت می‌شود.

در بیانیه‌ای که در روز ۱۴ ژوئیه منتشر شد، محققان اعلام کردند پس از آن‌که سلول‌های انسانیِ پوشاننده عروق مغز را به مدت سه ساعت در معرض اریتریتول موجود در یک نوشابه بدون قند قرار دادند، سلول‌ها از جوانب مختلف دستخوش تغییر شدند.

انسان‌ها امروز بیش از هر زمان دیگری با میکروپلاستیک‌ها در ارتباط هستند. این ذرات ریز راه خود را به تمام اندام‌های بدن باز کرده‌اند، اما هنوز پاسخ قطعی درباره پیامدهای دقیق حضور این ذرات بر سلامت انسان وجود ندارد

به گزارش بی‌بی‌سی جهانی، دانشمندان در مطالعه‌ای دریافتند که مصرف این ذرات از سال ۱۹۹۰ تاکنون شش برابر افزایش یافته است.

این جهش در مناطق مختلف جهان به‌ویژه آمریکا، چین، بخش‌هایی از خاورمیانه، شمال آفریقا و اسکاندیناوی مشاهده شده است.

طبق یافته‌های جدید، میکروپلاستیک‌ها در تقریبا تمام اندام‌های بدن انسان از جمله کبد، کلیه، طحال، مغز و حتی داخل استخوان‌ها یافت شده‌اند.

محققان چینی در اواخر سال ۲۰۲۴ این ذرات را در نمونه‌های استخوان و عضلات بیمارانی که تحت عمل جراحی تعویض مفصل قرار گرفته بودند، شناسایی کردند.

همچنین مطالعه‌ای در اوایل ۲۰۲۴ مشخص کرد میکروپلاستیک‌ها در پلاک‌های شریان کاروتید افرادی که بیماری قلبی-عروقی اولیه داشتند، وجود دارد.

نتایج این تحقیق حاکی از آن بود که این افراد طی سه سال بعد، چهار و نیم برابر بیش از دیگران در معرض خطر سکته مغزی، حمله قلبی یا مرگ ناگهانی قرار داشتند.

ارتباط با زوال عقل

پژوهشگران دانشگاه نیومکزیکو دریافتند افرادی که پیش از مرگ دچار زوال عقل تشخیص داده شده بودند، تا ۱۰ برابر بیشتر از دیگران ذرات پلاستیکی در مغز خود داشتند.

هم خواب بیش‌ازحد و هم خواب کمتر از هفت تا هشت ساعت، با ضعف عملکرد شناختی مانند حافظه، توجه و توانایی مدیریت فرایندهای ذهنی از جمله برنامه‌ریزی، حل مسئله و کنترل تکانه‌ها در ارتباط است.

مطالعه‌‌ای که محققان دانشگاه علوم پزشکی تگزاس انجام داده‌اند، نشان می‌دهد که ۹ ساعت یا بیشتر خوابیدن در شب با عملکرد شناختی ضعیف‌تر مرتبط است و این اثر در افرادی که دچار افسردگی‌اند، بیشتر هم نمایان می‌شود.

به‌ گزارش ساینس‌دیلی، این نتایج از بررسی مدت زمان خواب و عملکرد شناختی هزار و ۸۵۳ شرکت‌کننده بدون سابقه زوال عقل و سکته مغزی در جریان «مطالعه قلب فریمنگهام» به دست آمد. 

«مطالعه قلب فریمنگهام» مطالعه‌ای است براساس گروه‌بندی سنی افراد جامعه که تحت هدایت موسسه ملی قلب، ریه و خون آمریکا به‌طور مستمر در حال پیگیری است. بررسی اخیر روی افرادی با سنین ۲۷ تا ۸۵ سال و میانگین سنی ۴۹.۸ سال متمرکز بود.

ونسا یانگ، مدیر پروژه‌های پژوهشی بالینی موسسه آلزایمر و بیماری‌‌های تحلیل‌‌برنده سیستم عصبی «گلن بیگز»‌ (Glenn Biggs)‌ در مرکز سلامت دانشگاه سن‌آنتونیو تگزاس، می‌گوید: «افرادی که مدت زمان خواب طولانی دارند، بیشتر احتمال دارد که علائم افسردگی را گزارش کنند و به نظر می‌رسد که خواب ممکن است یک عامل تاثیرگذار در ازتباط با کاهش عملکرد شناختی در افراد مبتلا به افسردگی باشد.»

دکتر سودا سشادری، بنیان‌گذار گلن‌بیگز و نویسنده ارشد این مطالعه، هم می‌افزاید: «مطالعه ما نشان داد مدت زمان خواب طولانی، نه کوتاه، با ضعف بیشتر شناخت عمومی و توانایی‌های شناختی خاص مانند حافظه، مهارت‌های بصری سه‌بعدی و عملکردهای اجرایی مرتبط بود. این ارتباط‌ها در افرادی که علائم افسردگی داشتند‌ــ صرف‌نظر از مصرف داروهای ضدافسردگی‌ــ قوی‌تر بود.»

بر اساس نتایج یک تحقیق جدید، مغز انسان به‌طور تدریجی و خطی پیر نمی‌شود، بلکه در دوره‌های مختلف به طور ناگهانی پیری را تجربه می‌کند. محققان معتقدند که نخستین دوره پیری مغز، حدود ۴۴ سالگی رخ می‌دهد.

تحقیقی که بطور مشترک توسط پژوهشگران دانشگاه اکستر و دانشگاه وین انجام شد، نشان داد که تماشای طبیعت می‌تواند به افراد کمک کند تا درد کمتری را احساس کنند.

لیکوپن، عصاره گیاهی طبیعی که به میوه‌ها و سبزیجاتی مانند گوجه‌فرنگی و هندوانه رنگ قرمز و صورتی می‌بخشد، می‌تواند با بهبود ارتباط سلول‌های مغزی، به کاهش علائم افسردگی کمک کند.

مطالعات جدید نشان می‌دهد که لیکوپن، عصاره گیاهی طبیعی که به میوه‌ها و سبزیجاتی مانند گوجه‌فرنگی و هندوانه رنگ قرمز و صورتی می‌بخشد، می‌تواند با بهبود ارتباط سلول‌های مغزی، به کاهش علائم افسردگی کمک کند.

عصاره‌های گیاهی مخلوط‌هایی از متابولیت‌های ثانویه معطر مانند فنول‌ها، اسیدهای فنولی، ترپن‌ها، ترپنوییدها، فلاونوئیدها و گاهی اوقات اسیدهای چرب‌اند که گیاهان معمولا به‌عنوان مواد دفاعی طبیعی یا برای جذب حشرات و محافظت در برابر بیماری‌ها و آفات تولید می‌کنند. بسیاری از این ترکیبات خواص آنتی‌اکسیدانی، ضد التهابی و درمانی دارند.

نیویورک‌پست به نقل از پژوهشگران دانشگاه پزشکی چونگ‌کینگ در چین می‌نویسد: «عصاره‌های گیاهی طبیعی در مقایسه با داروهای مصنوعی، این مزیت را دارند که برای مصرف طولانی‌مدت مناسب‌ترند، عوارض جانبی کمتری دارند و بی‌خطرترند. با پیشرفت تحقیقات، ثابت شد که عصاره‌های گیاهی مانند لیکوپن و کورکومین بر سلول‌های عصبی اثر محافظت‌کننده دارند و در این میان، اثر لیکوپن به دلیل خواص آنتی‌اکسیدانی قوی و دسترسی گسترده، برجسته‌تر است.»

پیمایش مداوم شبکه‌های اجتماعی که محتویات سطحی و نازلی دارند، به اصطلاح باعث «پوسیدگی مغز» می‌شود

انتشارات دانشگاه آکسفورد کلمه «پوسیدگی مغز» (brain rot) را به عنوان کلمه سال انتخاب کرده است.

این واژه به افول وضعیت ذهنی یا فکری فرد، به‌خصوص در نتیجه تماشای بیش از حد محتوا (اکنون به‌طور ویژه محتوای آنلاین) پیش‌پا‌افتاده یا بی‌چالش اطلاق می‌شود. برخی کارشناسان معتقدند که پیمایش (schroll) مداوم و بی‌پایان در شبکه‌های اجتماعی و سایر محتواهای آنلاین دقیقا همین کار را انجام می‌دهد و مغزهای ما را به اصطلاح دچار پوسیدگی می‌کند.

نیویورک‌‌پست به نقل از دکتر کایرا بوبینت، متخصص علوم اعصاب رفتاری و نویسنده کتاب «مغز توقف‌ناپذیر»، می‌نویسد که توجه به پدیده پوسیدگی مغز و پیامدهای آن به‌طور فزاینده‌ای در حال گسترش است.

این عصب‌شناس رفتاری ساکن کالیفرنیا افزود: «امروزه بسیاری از افراد با مشکل تمرکز کردن مواجه‌اند. آن‌ها دچار مه مغزی‌اند و نمی‌توانند کارهای عمیق که نیازمند تمرکز است، انجام بدهند. علاوه بر این، یک همه‌گیری تنهایی نیز به‌طور موازی در حال گسترش است، چرا که ما واقعا نمی‌توانیم روی هیچ‌چیز از جمله ایجاد و تقویت روابط، تمرکز کنیم.»

بر اساس نتایج آخرین تحقیقات، با شرکت بیش از ۶۰۰ هزار نفر از سراسر جهان، «تنهایی» در میانسالی و سالمندی، خطر ابتلا به زوال عقل را تا ۳۱ درصد افزایش می‌دهد.

با وجود تحقیقات متعدد، تا کنون هیچ درمانی برای زوال عقل کشف نشده است. در مقابل، ریسک‌فاکتورهایی وجود دارند که احتمال ابتلا به این عارضه را به طور معمول افزایش می‌دهند؛ از جمله: عوامل ژنتیکی، سبک زندگی - مانند رژیم غذایی، فعالیت بدنی، سیگار کشیدن، نوشیدن الکل - و حتی کیفیت ارتباطات اجتماعی. برای به تعویق انداختن این مسئله یا پیشگیری از زوال عقل زوردس، کافی است از بین این عوامل، مواردی که تحت کنترل ما هستند را مدیریت کنیم.

مطالعه جدیدی که در مجله Nature Mental Health منتشر شده، صحبت از یک ریسک‌فاکتور دیگر به میان آورده است؛ طبق نتایج این تحقیق، «تنهایی» احتمال ابتلا به زوال عقل، بیماری آلزایمر و زوال عقل عروقی یا دمانس عروقی (Vascular dementia) را بیش از 30 درصد افزایش می‌دهد. در این بین، افراد مسن مبتلا به دیابت یا چاقی بیشتر در معرض خطر هستند.

به گفته پژوهشگران، این مطالعه بزرگترین تحلیلی است که تاکنون در مورد ارتباط بین تنهایی، افسردگی و زوال شناختی، با حضور بیش ۶۰۰ هزار شرکت‌کننده از سراسر جهان، صورت گرفته است. هم‌چنین مطالعات پیشین نیز رابطه‌ای بین تنهایی و مشکلات سلامتی مانند سکته مغزی و بیماری پارکینسون پیدا کرده بودند.

فاکتور «تنهایی» خطر ابتلا به اختلالات شناختی را نیز تا ۱۵ درصد افزایش می‌دهد. اختلالات شناختی یک مشکل کلی است که از دست دادن حافظه و مشکل در تصمیم‌گیری، تمرکز یا اختلال در به پایان رساندن کارها را شامل می‌شود.

نویسندگان مطالعه خاطرنشان می‌کنند که: «تنهایی، یک عامل خطر بسیار مهم در ایجاد زوال عقل در آینده است.»

Source

Source

دکتر ون ژو: «برای مقایسه سرعت تشخیص حس بویایی بینی از نظر زمانی خوب است بدانید که مدت زمان پلک‌ زدن حدود ۱۸۰ هزارم ثانیه است.»

نتایج مطالعه جدید نشان می‌دهد که حس بویایی انسان می‌تواند بو را در کسری از ثانیه تشخیص دهد و سطح حساسیت قوه بویایی با سرعت درک مغز از رنگ برابری می‌کند. آنچه باور عمومی و غالب را درباره اینکه حس بویایی انسان در میان حواس پنجگانه او ضعیف‌ترین است، زیر سوال می‌رود.

بنابر مطالعه‌ای که در مجله Nature Human Behaviour‌ منتشر شد، انسان‌ حتی می‌تواند تفاوت بین توالی‌های مختلف بوها را هم تشخیص دهد. به عبارت دیگر، می‌تواند تشخیص دهد که آیا بوی الف قبل از بوی ب بوده یا بعد از آن؛ حتی اگر فاصله بین بوی الف و ب تنها ۶۰ میلی‌ثانیه یا هزارم ثانیه باشد.

سی‌ان‌ان به نقل از دکتر ون ژو، نویسنده اصلی این مطالعه و محقق اصلی در چین، می‌نویسد: «ما از دیدن اینکه شرکت‌کنندگان توالی عطر‌های الف به ب و حتی برعکس آن یعنی ب به الف را در بازه زمانی ۶۰ هزارم ثانیه‌ تشخیص دادند، شگفت‌زده شدیم. برای مقایسه خوب است بدانید که مدت زمان پلک‌ زدن حدود ۱۸۰ هزارم ثانیه است.»

به گفته ژو، دستگاه مورداستفاده در این تحقیق می‌تواند برای اهداف درمانی، به ویژه تمرین بویایی برای بیمارانی که حس بویایی‌شان را از دست داده‌اند، مفید باشد. یافته‌های آن می‌تواند به طراحی و توسعه دستگاه‌های الکترونیکی تشخیص بو و سیستم‌های واقعیت مجازی مبتنی بر بویایی کمک کند و فواید بالینی قابل‌توجهی داشته باشد.

یافته‌ها نشان می‌دهد که جهش در محل برش فورتین ممکن است به افزایش عفونت در مناطق خاصی از مغز کمک کند که می‌تواند به توضیح عوارض کووید بر مغز و اعصاب کمک کند

مطالعه جدید روی موش‌ها نشان می‌دهد که ویروس سارس‌ــ‌کوو‌ــ‌۲، عامل بیماری کووید‌ــ۱۹، برای آلوده کردن مغز احتمالا از یک «در پشتی» [مسیر کمتر شناخته‌شده یا غیرمنتظره] به سلول‌ها وارد می‌شود.

این یافته می‌تواند تا حدی توضیح دهد که چرا بسیاری از افراد در طول بیماری یا پس از بهبود با علائمی در مغزواعصاب مانند خستگی، سرگیجه، مه مغزی یا از دست دادن حس بویایی و چشایی مواجه می‌شوند. دانشمندان می‌دانستند که این علائم ممکن است زمانی ایجاد شود که سارس‌ــ‌کوو‌ــ۲ وارد سیستم اعصاب مرکزی شود، اما نحوه و دلیل انتقال ویروس از مجرای تنفسی به مغز تا‌به‌حال مشخص نبود.

در مطالعه‌ای که در مجله میکروبیولو‌ژی طبیعت (Nature Microbiology) منتشر شد، دانشمندان جهش‌ها در پروتئین اسپایک ویروس را بررسی کردند. این جهش‌ها می‌توانند بر توانایی ویروس در اتصال به مولکول ای‌سی‌ئی۲ (ACE2) و در نتیجه ورود به سلول‌ها تاثیر بگذارند.

انگل تک‌سلولی «توکسوپلاسما گوندی» سیستم ایمنی مغز را به‌راحتی دور می‌زند و از سد خونی مغز عبور می‌کند

از هر سه نفر یک نفر در بدنش انگلی پنهان دارد که «توکسوپلاسما گوندی» (Toxoplasma gondii) نامیده می‌شود. این انگل در مغز و سایر اندام‌‌ها زندگی می‌کند. حالا دانشمندان این ریز‌اندام‌ را به گونه‌ای مهندسی کرده‌اند که بتواند داروها را به درون مغز انسان ببرد، البته این کشف جدید هنوز روی انسا‌ن‌ آزمایش نشده است.

به گزارش لایوساینس، حمل بسیاری از داروها به درون مغز بسیار دشوار است، زیرا این اندام در درون غشایی محکم به نام سد خونی-مغزی قرار دارد که فقط به برخی مواد اجازه خروج از جریان خون و ورود به بافتش را می‌دهد. این سد محافظتی به‌خصوص در برابر مولکول‌های بزرگ و جذب‌کننده آب، مانند بسیاری از پروتئین‌ها، نفوذ‌ناپذیر است.

اما انگل تک‌سلولی توکسوپلاسما گوندی به‌راحتی این حصار محافظتی را دور می‌زند. در آزمایشی، پس از آنکه این انگل درون مغز موش‌ها قرار گرفت، این جوندگان ترسشان از گربه‌ها را فراموش کردند. این انگل با بلعیدن از راه دهان وارد بدن می‌شود و سپس به اختیار خود یا به کمک سلول‌های ایمنی وارد مغز می‌شود. به همین دلیل اغلب مردم هیچ علائم خاصی ندارند، اما تعداد کمی از افراد ممکن است به عوارضی دچار شوند.

موش‌هایی که در پژوهشی جدید در مسیری مارپیچ دوانده شده بودند، در مدت خواب مسیرهای جدیدی پیدا می‌کردند.

بر اساس پژوهش جدیدی که می‌تواند به بهبود درمان اختلال‌های عصب‌شناختی مانند آلزایمر منجر شود، وقتی می‌خوابیم، مغز نه‌تنها رویدادهای گذشته را بازپخش می‌کند، بلکه پیشامدهای آینده را نیز پیش‌بینی می‌کند.

پژوهش‌های پیشین عملکرد در آزمون‌های حافظه پس از چرت‌ زدن و پس از بازه‌‌های زمانی بیداری یا کمبود خواب را بررسی کرده‌اند، و یافته‌ها نشان داده است که خواب برای حافظه و یادگیری حیاتی است و به تبلور تجربه‌های جدید به‌شکل خاطراتی پایدار کمک می‌کند.

پژوهشی جدید، که در نشریه نیچر منتشر شده است، بررسی می‌کند که آیا خواب همچنین به دستیابی به «درکی جدید» از مشکلی که درست پیش از استراحت رخ می‌دهد کمک می‌کند یا خیر.

پژوهشگران به موش‌ها آموزش دادند تا روی مسیری برآمده که در هر دو انتهایش پاداش قرار داشت عقب و جلو بدوند، و مشاهده کردند که چطور فعالیت نورون‌های هیپوکامپ مغزشان در این فرایند «اوج گرفت».

هوش حیوانات می‌تواند بسیار چشمگیر باشد. از استراتژی‌های شکار نهنگ‌های قاتل اورکا، تا گربه‌هایی که برای حل پازل‌های شناختی به اندازه کافی باهوش هستند یا حتی ماهی‌هایی که قادر به شمارش‌اند، اما کدام گونه بزرگ‌ترین مغز را دارد و آیا مغز بزرگ به معنای داشتن ضریب هوشی بالا است؟

دانشمندان مدت‌هاست در تلاشند بفهمند آیا سگ‌ها واقعا معنی کلماتی را که به کار می‌بریم متوجه می‌شوند، یا فقط به لحن و نشانه‌های محیطی توجه می‌کنند. تا به حال، علم نتوانسته پاسخی قطعی به این سوال بدهد.

مغز انسان شامل تقریباً ۱۰۰ بیلیون سلول عصبی است که هر کدام می توانند به هزاران سلول دیگر متصل شوند. متوسط ​​​​مغز شامل حداقل ۱۰۰ تریلیون نقطه تماس بین سلول ها است. برخی از دانشمندان این جنگل را "جنگل عصبی" می نامند.

می توانید نقاط تماس یا سیناپس ها را با ترانزیستورهای یک تراشه کامپیوتری مقایسه کنید. اما سیناپس ها پیچیده تر هستند. آنها می توانند در اندازه متفاوت باشند و بنابراین مقادیر بیشتری از صفر یا ۱ یک دنیای کامپیوتری باینری را نشان می دهند.

در سال ۲۰۱۶، یک تیم تحقیقاتی از موسسه Salk در ایالات متحده دریافتند که سیناپس ها در ۲۶ اندازه مختلف هستند. این دانش جدید به این معنی بود که ظرفیت مغز ۱۰ برابر بیشتر از آنچه قبلاً تصور می شد، بود.